«دیوصفتان کودک‌کش آمریکایی و صهیونیستی، نونهالان مدرسه شجره طیبه را وحشیانه به شهادت رساندند؛ اما ملت ایران به نیّت همه شهدا، خصوصاً شهدای جنگ تحمیلی سوم، #نهال_امید را در پهنه سرزمین خود غرس می‌کند تا هر یک از این نهال‌ها در سال‌های آینده به شجره‌ای طیبه و درختی پرثمر تبدیل شود، ان‌شاءالله.» (۱۲ فروردین ۱۴۰۵)

میثاقِ سبز؛ ریشه هایی که در یک خاک می‌تپد
به تاسی از این کلامِ امیدبخش، ما مردم ایران نیک می‌دانیم که همه ریشه در یک خاک داریم؛ ریشه هایی که در طول تاریخ به هم گره خورده اند و ما را به یکدیگر پیوند داده اند.  
۱۳ فروردین، روز طبیعت و نماد آغاز دوباره زندگی، نهتنها فرصتی برای کاشتن «نهال امید»، بلکه مجالی است تا این پیوند ملی را بار دیگر به نمایش بگذاریم. در این روز، همراه با خانواده هایمان، با سبزه‌های سفره هفتسین و پرچم پرافتخار کشورمان، در دل طبیعت گرد هم می‌آییم.  
با گره زدن سبزه ها، نه فقط برای آرزوهای شخصی، بلکه نمادین و آگاهانه، عهد می‌بندیم بر اتحاد، همدلی و پاسداری از ایرانِ عزیزمان. این گره ها، تنها گره‌های سبزه نیستند؛ پیوندِ دل‌ها و نشانه ای از یک رنگی ما در برابر چشمانِ بدخواهان است.  
ایران، با ما معنا دارد و با هم، استوارتر از همیشه خواهد ماند.

منبع محتوا |